Ruimte voor wat je raakt

Voor Fleur was het een situatie die veel indruk maakte. Ze was als leerling-verpleegkundige betrokken bij de cliënt en merkte dat ze behoefte had om haar verhaal kwijt te kunnen. Bij Nicol Veldboom, kwaliteitsregisseur bij Markenheem, vond ze die ruimte. “Het is een proces,” vertelt Fleur. “Ik vond het fijn dat ik ook in de maanden daarna bij Nicol terechtkon. Dat heb ik als heel prettig ervaren.” Die nabijheid zit niet alleen in de zorg voor bewoners en cliënten, maar ook in de manier waarop collega’s er voor elkaar zijn wanneer het werk dichtbij komt.

Stilstaan om te leren

Na het overlijden startte Nicol met een PRISMA-analyse. Dat is een methode waarmee je systematisch onderzoekt wat er bij een incident of calamiteit is gebeurd, zodat je van de situatie leert en verbeterpunten ontdekt.

Voor Nicol kwam dat onderzoek op een bijzonder moment. Ze had net haar PRISMA-training afgerond en kon de methode meteen in de praktijk toepassen. “Je gaat eerst met alle betrokkenen in gesprek. Wat is er precies gebeurd? Wat had anders gekund? Hadden we dit kunnen voorkomen?”

Zorgvuldig kijken naar wat beter kan

Een PRISMA-analyse helpt om zorgvuldig terug te kijken. Door gesprekken te voeren met alle betrokkenen ontstaat een compleet beeld van de situatie. Zo wordt zichtbaar waar zorg, communicatie of samenwerking verder versterkt kunnen worden.

“Bij een overlijden zijn we daarnaast verplicht een externe partij te betrekken voor een onafhankelijke blik,” vertelt Nicol. “Een extern bureau hielp bij de procesbegeleiding en dat was heel fijn. Voor mij was het de eerste keer, maar zij doen dit dagelijks.”

Bekwaam blijven begint in de praktijk

Uit het onderzoek kwamen negen inzichten en verbeterpunten naar voren. Voor Fleur zat een belangrijke les in iets wat in de zorg heel gewoon lijkt, maar achteraf enorm hielp: “Ik heb vooral veel geleerd over rapporteren,” vertelt Fleur. “Ik had die dag een korte rapportage gemaakt die achteraf belangrijk bleek. Nu denk ik echt twee keer na en schrijf ik uitgebreider. Ik merk dat ik collega’s daar nu ook op attendeer.”

Menselijk blijven in een zorgvuldig proces

Het traject vroeg om vakmanschap, maar ook om aandacht voor de mensen die erbij betrokken waren. Nicol keek niet alleen naar de stappen in het proces, maar ook naar wat medewerkers nodig hadden om de situatie goed te verwerken en ervan te leren.

Ook Nicol nam lessen mee uit het traject. “We zoeken elkaar nu sneller op voor overleg. Het proces zit beter in ons hoofd, waardoor we teams bij toekomstige incidenten beter kunnen ondersteunen.” Voor haar maakte vooral de combinatie van methode en menselijkheid indruk. “De theorie van de PRISMA-training kwam pas echt tot leven door de warme, menselijke invulling in de praktijk.”

Samen verder na wat raakt

Voor Fleur en Nicol laat deze ervaring zien dat goede zorg niet stopt bij het handelen op het moment zelf. Goede zorg vraagt ook om terugkijken, luisteren, leren en elkaar vasthouden wanneer iets impact heeft. Dicht bij collega’s, professioneel in de aanpak en met oog voor hoe de zorg van morgen beter en veiliger kan.

Leren stopt niet bij je eigen team

De lessen bleven niet alleen binnen het team. Nicol werd achteraf door de forensisch arts uitgenodigd om het proces te presenteren op een GGD-congres. Dat vond ze spannend, maar ook waardevol. Open delen helpt immers om de zorg verder te brengen. “Het was mooi om onze ervaringen open te delen,” vertelt Nicol. “Daar wordt iedereen sterker van.”